Jobke op het Pretfeest ®

Job zit tegen de muur van zijn huisje rijmpjes te bedenken. Maar vandaag vindt hij het helemaal niet zo leuk als anders. Dat komt omdat Job zich een beetje alleen voelt. Want, weet je, de reus is gaan logeren! En hij blijft wel drie weken weg!

Vanmorgen heeft Job de reus weg gebracht met zijn autootje. Dat was niet gemakkelijk, hoor! De reus had 3 grote koffers bij. En die konden natuurlijk niet allemaal in Jobs autootje. Ze hebben een hele tijd geprobeerd, maar het lukte niet.En de reus vond echt dat hij 3 koffers nodig had.

Gelukkig had Job ook een aanhangwagen waar de koffers in pasten. Toen konden ze vertrekken. Dat dachten ze toch, tenminste. Want toen de reus in de auto wilde stappen, lukte dat ook al niet. Ofwel geraakte zijn hoofd er niet bij, of er was geen plaats voor zijn armen. En toen hij dan maar probeerde op handen en knieën op de achterbank te kruipen, gingen zijn voeten er niet meer bij.
3 reus in aanhangwagen_JOBLAND
Er was maar één oplossing: de reus moest ook in de aanhangwagen! En dat vond hij verschrikkelijk! ’t Heeft wel een half uur geduurd, voor hij goed zat, tussen zijn 3 koffers.

En toen Job dan eindelijk kon vertrekken, dacht de reus er opeens aan, dat zijn knuffelkonijn nog boven in zijn bed lag! En dat kon hij echt niet zo lang missen. Dus moest hij terug uitstappen om het snel te gaan halen.

Dat was vanmorgen. En nu zit Job daar alleen tegen de muur. Hij heeft nog maar 3 rijmpjes bedacht, en hij heeft er al geen zin meer in. Eigenlijk zit Job zich maar wat te vervelen. Maar dan hoort hij opeens iets… Héél zachtjes klinkt het: “Drup… drup… drup…”.

Het geluid komt van bij het tuinhuisje. Uit de regenpijp vallen grote druppels water in de regenton. En dat is raar, want het regent helemaal niet! Job kijkt in de ton. De ton is bijna vol.

Hé, dat is gek! Job ziet zichzelf.Het lijkt wel of er een spiegel in de ton zit.Hij trekt een gekke snoet. Dan kijkt hij heel boos. En dan doet hij de reus na, zoals die kijkt wanneer hij heel diep aan het nadenken is. Job ziet in de ton ook de wolken in de lucht voorbijdrijven. Kijk! Die wolk is net een trein. En daar is een wolk die op een olifant lijkt. Daar zit precies een hond te blaffen. Er drijft een bloem door de lucht. En hij ziet een meisje met een heleboel krullend haar. Het meisje wil de bloem plukken. Maar ze plukt ze toch niet. Want ze ziet opeens dat Job naar haar kijkt.
3 Jobke Spiegelt_JOBLAND
“Hé ! Help je mee?”, vraagt ze. “Ik ben Jitske. Ik pluk bloemen voor het feest.”Job twijfelt even, maar als Jitske nog eens roept : “Kom!”, begint Job mee bloemen te plukken. Al gauw hebben ze een groot boeket.
3 Jobke en Jitske bij ton_JOBLAND
“Dit is wel genoeg zo”, zegt Jitske. “Waarvoor dienen al die bloemen eigenlijk?” vraagt Job. “Vandaag vieren we het grote Maak-Maar-Pret-feest bij de rivier. En dan draagt iedereen een krans van bloemen. Weet je dat dan niet?” “Neen. Ik heb daar nog nooit van gehoord.”, zegt Job.

“Heb je zin om ook te komen? Dan kom ik je straks halen!” zegt Jitske. En daar heeft Job wel zin in.

O, wat duurt het wachten lang! Maar dan hoort Job Jitske aankomen. Ze zit boven op een zwarte pony, en heeft een bloemenkrans om haar hals.

“Hier is er voor jou ook een,” zegt Jitske, “spring maar achterop.” Eerst durft Job niet goed, maar dan steekt Jitske haar hand uit, en helpt hem achter zich op de pony. Ze wandelen het tuinpad af, en volgen dan het paadje naar het hol van de reus. Maar wanneer ze er bijna zijn, zegt Jitske opeens: “Hoofd intrekken!”. Hé, de pony stapt onder een lage struik door, en zo komen ze op een paadje dat Job nog nooit gezien heeft. Dan laat Jitske de pony een beetje sneller lopen en ziet Job in de verte de rivier.
3 Job en Jitske op Pony_JOBLAND
Wanneer ze bij de rivier komen,kijkt Job zijn ogen uit Er staan lange tafels met allemaal lekkere hapjes en drankjes: honingkoeken, aardbeientaart, suikerspinnen, frambozenlimonade, en bessensap.

De tafels en de bomen zijn versierd met grote witte bloemen. Overal hangen lampjes. Op een podium zit een groot dierenorkest klaar. Het lijkt wel alsof ze op Job en Jitskehebben gewacht, want zodra ze van de pony springen, stapt een eend met een mooi rood lint om zijn buik het podium op, en zegtplechtig: “Dames en Heren, wat fijn dat jullie er weer allemaal zijn! Iedereen is binnen, dus het feest kan beginnen. Ga maar lekkersmullen en jullie buikje vullen. Of grijpjullie kansen en ga met je buurvrouw dansen. Geniet maar om het meest van het grote Maak-Maar-Pret-feest !”
Dan maakt hij een diepe buiging, en begint het orkest te spelen.
3 PretFeest_JOBLAND
Job en Jitske dansen de hele avond. Af en toe stoppen ze eventjes om lekker tegaan smullen aan defeesttafel , of voor eenglaasje bessensap. Maar dan dansen ze weer verder. Wanneer het orkest stopt, is het al voorbij middernacht. Job en Jitske zijn zo moe, dat ze bijna in slaap vallen . Jitske brengt hem met de pony terug naar huis, en komt nog eventjes naast hem zitten, tegen de muur van zijn huisje.

Wanneer Job wakker wordt, is Jitske weg. “Waar is ze nu?”, denkt Job. Hij roept, maar krijgt geen antwoord. De bloemenkrans om zijn hals is ook verdwenen. Job staat recht om in de regenton te kijken, maar die ishelemaal leeg. Er zit geen druppel water in.

“Hoe kan dat nu?”, denkt Job. “Heb ik alles dan gedroomd, misschien?” Maar wanneer hij door Jobland wandelt, ziet hij overal paardenvoetjes op de vloer.

Hoe komt dat dan?

einde

(Dit verhaal en/of de bijhorende tekeningen mogen niet gebruikt of gecopiëerd worden zonder toestemming van JOBLAND bvba)